De banaliteit van het Kwaad

Op Frontaal Naakt trof ik gisteren onderstaande bijdrage aan van de hand van Obscuro onder de titel ‘Marktwerking’. Ik vond het de moeite waard die hier te herbloggen.

Vandaag stond mijn apotheker op de voicemail. Toen ik terugbelde, kreeg ik te horen dat één van de middelen die ik gebruik voor mijn chronische levensbedreigende ziekte, namelijk hiv, niet meer wordt vergoed door Zilveren Kruis Achmea (453 miljoen winst in 2012 – red.).

Voor de leken leg ik het hier kort uit: Er zit een virus in je lichaam dat zich vermenigvuldigd en de verdedigingscellen van je immuunsysteem kapot maakt. Als je niets doet, ga je dood. Simpel. Nu is er sinds 1995 de befaamde cocktail, een combinatie van drie middelen die het virus weten te onderdrukken. Een wonder, dat het mogelijk maakt een min of meer normaal leven te leiden.

Peperdure HIV-remmers

Ik zeg min of meer, omdat al die kilo’s gif natuurlijk een aanslag zijn op je organen. Je wordt dus daarom regelmatig gecontroleerd op je nier- en leverfuncties. Een kostbare zaak, samen met die peperdure hiv-remmers. Ik ben mij sterk bewust van het geluk dat ik heb in een Europees land te wonen en niet in Afrika, waar je gewoon crepeert.

Maar de marktwerking hé. Zilveren Kruis Achmea, dat blijkbaar carte blanche heeft van al die politici die voor ons opkomen, heeft besloten dat één van de drie middelen die ik neem, niet meer wordt vergoed. Volgens de verzekeraar omdat het patent op het originele merkmiddel vrij is gekomen, waardoor je met een veel goedkoper generiek middel ook uit de voeten kunt. Prima, goedkopere hiv-remmers voor de hele wereld, dat is wat we willen. Maar is dat wel zo?

Verzekeraar wil niet meer dan 2,60 betalen

Ik bel met de apotheker. Hij vertelt mij dat het probleem niet de merkpil is. Het prijsverschil met de generieke pil is hoogstens dertig euro. Omdat het merkmiddel rond de 170 euro kost, kan de generieke dus zo rond 140 gaan kosten. Maar Zilveren Kruis Achmea wil de apotheker niet meer dan 2,60 euro van dat bedrag vergoeden.

Ik bel met de hiv-consulente van het ziekenhuis: (hiv-consulenten zijn de link tussen internist en patiënt en komen op voor het belang van de patiënt). Die weet daar niets over, ze maakt er melding van en zal het ‘in de groep bespreken’. Ze adviseert mij de zorgverzekeraar te bellen.

Alles moet goedkoper

Ik bel met de Hiv-vereniging: daar zijn ze op de hoogte van het vrijkomen van de patenten, maar de man van de vereniging wijst mij erop dat generieke middelen soms niet werken. Dat heeft voor ons serieuzere gevolgen dan voor bijvoorbeeld iemand met hoge cholesterol. Hij noteert alles en gaat erachteraan, maar adviseert mij ook zeker met de internist en de zorgverzekeraar te bellen. Vraagt netjes of hij mij terug kan bellen, mocht hij meer te weten komen.

Ik bel (met groeiende weerzin) de zorgverzekeraar, Zilveren Kruis Achmea: mevrouw vertelt mij dat het inderdaad klopt, dat ene middel wordt niet meer vergoed. Blablabla over patenten en generieke middelen, alles moet goedkoper.

U bent niet de enige

Ik vraag haar waarom ze dan nog maar 2,60 euro willen vergoeden voor een goedkoper middel dat toch nog 140 euro kost. Welk middel dat dan is? Dat weet ik niet, ik neem het tenslotte nog niet. “Dan kan ik u niet verder helpen.”

Op mijn vraag wat voor garanties er zijn dat het generieke middel even goed werkt, zegt ze: “soms moet je een middel proberen om te kijken of het werkt.” Op mijn opmerking dat ik geen griepje heb en niet kan wachten om te zien of het werkt want als het niet werkt ga ik DOOD, antwoordt ze: “U bent niet de enige, meer mensen hebben dat probleem.”

Drion-pil

Voorlopig heb ik nog pillen voor anderhalve maand. Ik zal maar een afspraak maken met de internist om te kijken wat er moet gebeuren. Maar de gedachte om naar België te rijden voor een Drion-pil komt in me op.

Marktwerking, daar knap je van op.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers op de volgende wijze: